Warning: A skin using autodiscovery mechanism, boinc_poland, was found in your skins/ directory. The mechanism will be removed in MediaWiki 1.25 and the skin will no longer be recognized. See https://www.mediawiki.org/wiki/Manual:Skin_autodiscovery for information how to fix this. [Called from Skin::getSkinNames in /data/www/www.boincatpoland.org/htdocs/wiki/includes/Skin.php at line 74] in /data/www/www.boincatpoland.org/htdocs/wiki/includes/debug/Debug.php on line 303

Warning: A skin using autodiscovery mechanism, fratman_enhanced, was found in your skins/ directory. The mechanism will be removed in MediaWiki 1.25 and the skin will no longer be recognized. See https://www.mediawiki.org/wiki/Manual:Skin_autodiscovery for information how to fix this. [Called from Skin::getSkinNames in /data/www/www.boincatpoland.org/htdocs/wiki/includes/Skin.php at line 74] in /data/www/www.boincatpoland.org/htdocs/wiki/includes/debug/Debug.php on line 303

Strict Standards: Declaration of Skinboinc_poland::initPage() should be compatible with Skin::initPage(OutputPage $out) in /data/www/www.boincatpoland.org/htdocs/wiki/skins/boinc_poland.php on line 5
LHC@home – Wiki B@P Wspieramy naukę

LHC@home

Z Wiki B@P

LHC
LHC@home wspiera projekt Wielkiego Zderzacza Hadronów (Large Hadron Collider - LHC), który znajduje się w laboratorium CERN pod Genewą. Mieści się na głębokości 100m pod ziemią. Akcelerator zastąpił słynny LEP (Wielki zderzacz elektronowo-pozytonowy), w 2008 roku.

Dwa strumienie protonów rozpędzane się do prędkości bliskich prędkości światła, które następnie doprowadzane są do "czołowego zderzenia". LHC nie ograniczona się do samych protonów, ma możliwość rozpędzania jonów nawet tak ciężkich pierwiastków jak ołów (energia zderzenia będzie wynosiła w takim wypadku ponad 1100TeV). Obecnie akcelerator działa jedynie z połową zakładanej mocy i pozostanie tak co najmniej do III kwartału 2011 r. Trwają prace nad zwiększeniem częstotliwości zderzeń przy tej energii.)

Ilość danych uzyskana z każdego eksperymentu wykonanego w LHC stanowi niemałe wyzwanie pod względem obliczeń i przechowania. Zderzenia protonów następują 30 mln razy w ciągu sekundy, a detektory LHC produkują około 100 TB danych na sekundę. Ta ogromną ilość danych mogą przeanalizować jedynie super komputery. Z tego powodu CERN jest w czołówce ośrodków prowadzących rozwój przetwarzania rozproszonego GRID.

LHC@home na sucho, za pomocą wirtualizacji stara się dobrać optymalne parametry torów cząsteczek w celu osiągnięcia jak najlepszej stabilności rozpędzanych cząstek. Rzecz w tym, aby wyprowadzić cząstki na stabilną kołową orbitę, na której utrzymają się przez kilkaset tysięcy okrążeń akceleratora którego długość wynosi 27km. LHC@home został uruchomiony i działa od listopada 2009 roku.

LHC

Historia LHC@home

Oddział IT CERN zwrócił uwagę na możliwości, jakie niesie za sobą technologia użyta w projekcie SETI@home i postanowił napisać program SixTrack, który symuluje zachowanie cząstek okrążających akcelerator, pozwalając badać stabilność ich trajektorii, zajmując przy tym niewiele miejsca oraz wymagając niewielkich pakietów danych wejściowych i wyjściowych.

Drużyną Dave'a Andersona, dyrektora projektu SETI@home i BOINC, przy pomocy drużyny zapalonych studentów pod kierownictwem Bena Segala stworzyła interfejs BOINC dla SixTrack. Dwa miesiące testowano system na 25 komputerach w dziale IT CERN. Wyniki testów okazały się sukcesem, projekt został przeniesiony do fazy testów alfa i beta, a 29 września 2004 roku, w 50. rocznicę uruchomienia CERN, został otwarty dla użytkowników.

Działanie LHC@home

SixTrack dostarcza wyników o kluczowym znaczeniu dla weryfikacji stabilności trajektorii wysokoenergetycznych cząstek w akceleratorze LHC. Lyn Evans, kierownik projektu LHC, twierdzi, że wyniki uzyskane za pomocą SixTrack dają możliwość przewidzenia, jak będzie się zachowywał LHC".

SixTrack na ogół symuluje jednocześnie 60 cząstek w ich podróży wokół pierścienia przez 100000 okrążeń. W prawdziwym eksperymencie to mniej niż 10 sekund, jest to jednak wystarczający czas,by stwierdzić czy wiązka pozostanie na stabilnej orbicie przez dużo dłuższy okres, czy też istnieje ryzyko utraty nad nią kontroli. Drugim przypadku wiązka schodząc z kursu, uderzy w ścianę komory próżniowej. Jest to poważny problem, ponieważ może oznaczać konieczność zatrzymania akceleratora i wykonania niezbędnych czasochłonnych i kosztownych napraw. Dlatego też obliczenia powtarzane są tysiące razy, aby wyznaczyć kierunki, przy których wiązka zachowa się stabilnie.

Za każdym razem, kiedy w LHC instalowany jest nowy magnes, mierzy się jego właściwości. Jeżeli pomiary różnią się od założonych w specyfikacji, natychmiast zaprzęgany jest do pracy SixTrack, aby sprawdzić czy różnice te będą miały wpływ na działanie akceleratora. Otrzymanie tych wyników w możliwie w krótkim czasie jest istotne dla inżynierów instalujących magnesy. Biorąc udział w projekcie LHC@home wspierasz badania LHC!

Kliknij poniższy obrazek w celu uzyskania szczegółowych statystyk naszej drużyny: team_9063_project3.gif

Przydatne linki

Strona główna projektu

Twoje konto

Obejrzyj galerię zdjęć detektora ATLAS

LHC@home na forum BOINC@Poland

LHC 1.0 - SixTrack

LHC 2.0 - Test4theory